Setstanden: 23-25 / 25-16 / 18-25 / 25-19 / 13-15
Na het dolle dubbele weekend, waar we wonnen in Gent en knap presteerden in Lede, was het weer back to businnes. Om de lijn door te trekken moesten we proberen te winnen van Kruishoutem, een ploeg die 3 puntjes voor ons geklasseerd stond. Thuis klopten we hen met 3-0, al moet gezegd worden dat hun sterkste aanvalster toen uitviel in de opwarming met een blessure. Bij aankomst in Kruishoutem zat de sfeer zat er al goed in, het Kangoeroelegioen was er klaar voor. Het zou een belangrijke factor zijn in de wedstrijd.
De reserven speelden een verdienstelijke match maar verloren met 2-1.
We moesten nog altijd Katrien en nu ook Valérie missen, door blessures. Laura Janssens en Lynn kwamen nog eens samen receptie/hoek spelen, de rest van de ploeg bleef dezelfde met: Lore, Victoria, Lieselot, Laura Nuel en Gwenn.
We startten degelijk en zetten de thuisploeg van bij de start onder druk. We trachtten het gebrek aan opslagruimte te omzeilen door taktisch te serveren en dat lukte. Toch slopen er toen al veel storende foutjes in ons spel. De overtuiging was er niet echt. We hielden uiteindelijk nog 2 punten over.
Wat in set 1 de kop opstak werd alleen maar erger. We speelden rommelig en vooral in receptie liep het voor geen meter. Ook onze aanvallers hadden hun beste dag niet. Een logische 25-16 was het resultaat.
De 3e set was dan weer beter. Zonder mooi volleybal te laten zien, hielden we Kruishoutem op afstand. Verdedigend speelden we redelijk op niveau, al vielen er toch nog een aantal gemakkelijke ballen. Met wroeten en zweten namen we een 1-2 voorsprong.
In de 4e set moesten we bij 4-0 al in een time-out vluchten. We reden het gaatje dicht, maar lieten de thuisploeg weer uitlopen naar 16-12. We kregen de achterstand geen tweede keer gedicht en een 5e set moest de beslissing brengen.
Daarin begonnen we goed, maar we gaven de voorsprong opnieuw weg. Bij 10-10 was alles te herdoen. Onze supporters waren ons de hele match luidruchtig blijven aanmoedigen, hartverwarmend en zeer belangrijk voor onze jonge ploeg. In de eindfase lieten we ons niet meer verrassen. Evelien Pissens, die elke set al goed inviel, haalde alle balletjes op en deponeerde ze secuur bij Victoria. We hadden wel nog 3 matchballen nodig, maar dat bleek net genoeg om de 2 punten mee te nemen.
Eigenaardig dat we het gevoel hadden een punt verloren te hebben. We worden veeleisend en dat moet ook. We hebben ons een nieuw doel gesteld: 30 punten en misschien zelfs een 7e plaats. We zullen daar met alles wat in onze mogelijkheden ligt blijven voor knokken. Eerste afspraak: dinsdag op training.
Erik